شب می تراود مهتاب می درخشد شبتاب نیست یکدم شکند خواب به چشم کس ولیک غم این خفته جند درچشم ترم میر شکند

نگران با من استاد سحر کز مبارک دم او آمدم این قوم به جان سوخته را بلکه خبر لیکن درودیوار به هم ریخته شان برسرم می شکند